Een Vlaminge in Touraine-Une Flamande en Touraine-einde januari

biblio et Tavant -12 jan 2010 044Cravant:

Hoog in de lucht heeft het eentonige grijze van een compacte massa wolken plaats gemaakt voor afwisselende schakeringen. Kleurige tinten tonen de aanwezigheid van meer licht en brengen beweging in het langzaam ontdooiende heuvelland van Touraine, waarvan de uitgestrekte landelijke wegen zijn bedekt met een modderige, zware bovenlaag, zuigend en kleverig. De rivieren staan bol van het vele water dat stilletjes zijn weg vindt naar de laagste bedding, en sleuren een massa hout en bomen mee op hun beweeglijke tocht naar de oceaan….

In de heuvels van de Viennevallei nestelt zich een levendig dorpje met heel oude wortels, Cravant,biblio et Tavant -12 jan 2010 039 gekend voor zijn wijnbouw. In de “ Vieux Bourg” bevinden zich talrijke grotwoningen, gedeeltelijk verborgen achter de veel nieuwere, middeleeuwse woningen, op korte loopafstand van een gulle waterbron met aanpalende wasplaats. Een stille, rustgevende plek, met als achtergrondgeluid een klaterend riviertje dat zich een snelle weg baant vanuit het woud achter de heuveltop, langs het oude heiligdom.

Om de karolingische kerk te bezoeken, steek ik 3€ in het geblokkeerde hek, zodat het zijn ijzeren greep lost en me in een draaiende beweging toegang verschaft. Binnen bewonder ik twee Merovingische zuilen, enkele romaanse sculpturen in het koor, en een 15de eeuws fresco in de O.L.Vrouwekapel. Duidelijk toegetakeld door de grote vochtigheid, is deze plek meer als een ruïne te beschouwen, maar het is niet het enige, verlaten monument van dit dorp. Binnen het grondgebied van Cravant, langs de oude weg die naast de rivier loopt, liggen de resten van het grootste megalitische monument van het departement. De 15 m lange dolmen is nog herkenbaar, ondanks het feit dat er een huis bovenop gebouwd werd, omdat een vereniging in de jaren 50 van vorige eeuw de moeite heeft genomen de reuzegrote stenen te bevrijden uit de verstikkende omhelzing van grond, onkruid en struikgewas….

Snel loop ik een stukje langs de vrij druk bereden baan naar de kalme veldweg die langs een paar eeuwenoude huizen tot aan de rivier gaat. In de voetsporen van ontelbaar vele generaties, die gedurende duizenden jaren over dit pad gelopen hebben, voel ik de aarde-energie langzaam langs mijn benen door mijn lichaam stromen. De meeste mensen weten wel dat dolmen opgericht werden op heilige plekken, begraafplaatsen waar de menselijke resten terug aan de aardemoeder werden toevertrouwd. Eens te meer vraag ik me af hoe deze ( naar ons weten ) eerste beschavingen, zonder technische machines om hen te helpen, erin slaagden om enorme stenen te verplaatsen en er een poort naar een “hiernamaals” mee op te richten. Mysterieuze en indrukwekkende resten van een verre, onbegrijpelijke geschiedenis, die me confronteren met mijn eigen kleine, unieke mens-zijn, een schakel in een ketting van bewustzijn……Yoon

biblio et Tavant -12 jan 2010 032

biblio et Tavant -12 jan 2010 041biblio et Tavant -12 jan 2010 033

Cravant:

Loin dans le ciel, le gris monotone d’une masse compacte de nuages a laissé place à des nuances plus variées. Des teintes de couleurs indiquent qu’il y a davantage de lumière et apportent du mouvement dans le pays vallonné de la Touraine, qui dégèle lentement. Les chemins de campagne sont recouverts d’une grosse couche boueuse, collante et absorbante. Les rivières, gonflées d’une eau qui trouve lentement son chemin vers un lit plus bas, emportent du bois et des arbres dans leur voyage mouvant vers l’océan….

Niché entre les collines de la vallée de la Vienne, Cravant est un village dynamique aux racines anciennes et connu pour son vin Chinonnais. Dans le vieux bourg se trouvent bon nombre de grottes, partiellement cachées derrière des maisons moyenâgeuses plus « récentes » et à proximité d’une fontaine abondante et d’un lavoir. Un endroit calme et paisible avec pour bruit de fond le son éclatant d’ une petite rivière qui se fraie un chemin vif depuis la forêt qui se situe derrière un monticule, en passant par un vieux sanctuaire. Pour visiter l’église Carolingienne, je mets 3€ dans le tourniquet afin qu’il lâche sa poigne de fer et me laisse entrer dans la circularité de son mouvement. A l’intérieur, j’admire deux piliers mérovingiens, quelques sculptures romanes dans le chœur et des fresques du XV ème siècle dans la chapelle Notre-Dame. Visiblement dévoré parbiblio et Tavant -12 jan 2010 037l’humidité, cet endroit se présente plutôt comme une ruine, mais ce n’est pas le seul monument abandonné dans cette commune. Sur le territoire de Cravant, au bord de l’ancienne route qui suit la rivière, se trouvent les restes du plus grand monument mégalithique du département. Cet énorme dolmen de 15m de long est encore reconnaissable aujourd’hui, malgré le fait qu’il soit encastré dans une maison. Dans les années 50, une association a pris la peine de libérer les pierres gigantesques de l’embrassement étouffant de la terre, des mauvaises herbes et de la broussaille….

Je parcours rapidement une partie de la chaussée fréquentée pour me retrouver sur un petit chemin calme qui passe par quelques demeures séculaires et mène jusqu’à la rivière. Sur les traces d’innombrables générations qui ont parcouru cette voie pendant des milliers d’années, je sens l’énergie de la terre monter par mes jambes pour se répandre dans mon corps. La plupart des gens savent que les dolmens ont été construits sur des endroits sacrés, sur des cimetières où les dépouilles étaient confiées à la terre mère. Une fois de plus je me demande comment ces premières civilisations (pour autant que l’on sache….), sans machines technologiques pour les aider, ont réussi à déplacer ces énormes pierres pour construire un portail vers “l’au-delà”. Des restes mystérieux et impressionnants d’une histoire lointaine et incompréhensible, pour moi une confrontation avec mon existence humaine unique, une petite maille dans une chaine de conscience……Yoon

Traduction en coopération avec Soetkin janssens

Commenter